Over Anne van Zwieten

Na het behalen van mijn HAVO en Schroevers diploma, ben ik als inkoopster damesmode aan de slag gegaan voor een keten in Amsterdam. Daarna ben ik mijn eigen kledingzaken begonnen, welke ik 16 jaar heb gehad. De problematiek na de geboorte van Nadja omtrent haar gezondheid en ontwikkeling, maakten dat ik mijn toekomstplannen moest bijstellen. Ik heb schrijfopleidingen gevolgd om me toe te leggen op een grote liefde van mij, schrijven. Iets wat ik al sinds mijn pubertijd doe. Door wat er op mijn pad kwam bij het leven met een zorgintensief kind en ook omdat ik graag maatschappelijk mee wilde blijven draaien, besloot ik Stichting Nadja op te richten. Dat brengt me van project tot project en de kinderen van de spelmiddag en anderen die daardoor op mijn pad zijn gekomen, geven me een enorme boost. Inmiddels werk ik sinds 2017 ook als redacteur en schrijfcoach. In september 2018 heb ik www.de-storyteller.nl opgericht met als hoofddoel het verzamelen van inspirerende, verbindende of verrassende verhalen van mensen.

School

Nadja kan ondanks haar verstandelijke beperking heldere, concrete vragen stellen. Zoals deze: ‘Mama, waarom mogen de kleine kinderen wel naar school en ik nog steeds niet?’ Tot nu toe heb ik steeds geantwoord dat het van de minister-president niet mag, vanwege corona. Dat ze wel mag logeren omdat de logeerhuizen gewoon open zijn (let wel:

Proost

Nadja zwaait naar me vanuit een bootje op het water. Ze lacht en draagt haar favoriete lichtblauwe T-shirt met paard erop. De zon schijnt. Ik sta op de kant, met mijn voeten in het gras. Om me heen een groep vrienden op kleedjes, hapjes en drankjes in de hand. ‘Doei, mama,’ roept Nadja, terwijl ze

Doosje vrolijkheid

Nadja zit op de verrijdbare po-stoel die over het toilet past. Als ik haar kom halen om naar het bad te rijden, kijkt ze me onderzoekend aan. ‘Ben je moe? Of chagrijnig?’ Ik twijfel. Wat zeg ik haar? Dat ik wakker heb gelegen van de bestorming van het Capitool in Washington, dat ik net als

Vrijwilligersprijs 2020

We hebben de vrijwilligersprijs Leiderdorp 2020 gewonnen! Superblij met de erkenning en apetrots. In 2019 startten we met een nieuw project: kunst voor buitenruimtes, gemaakt door 'onze' jongeren. De kleuters van 10 jaar geleden, zijn inmiddels pubers en het moment dat zij hun plekje in de maatschappij moeten zien te vinden, komt steeds dichterbij.

Sweet sixteen

Vandaag (3 januari) is onze Nadja zestien jaar geworden. Sweet sixteen! Normaal vergelijk ik haar nooit met een meisje van haar leeftijd, dat zou niet eerlijk zijn. En het houdt me ook niet bezig, Nadja is niet gemiddeld, Nadja is haar heerlijke bijzondere perfecte zelf. Maar eerlijk is eerlijk, vannacht in bed dacht ik aan

Onze arrenslee

En daar gingen we weer de lockdown in. Met een zee van thuisschooltijd voor de boeg. Een goede juf qua rekenen, taal en spelling zal ik nooit worden. Qua knutselwerkjes ook niet trouwens. Ik heb er geen geduld voor. De werkjes die Nadja mee naar huis krijgt zijn sneller af dan op school, ik jas

Lichtjes

Dit jaar staat bij veel huishoudens de kerstboom een paar weken eerder. Wij wachtten – mede door de routines van Nadja – netjes tot 6 december, maar nu staat hij ook bij ons in volle glorie te schitteren. Ik geef het toe, ik hou van tradities en van de kneuterige gezelligheid die daarbij hoort. Omdat

Wel jammer

Afgelopen zaterdag is Sint in Nederland aangekomen. Nadja was toen op logeerweekend, begeleidster Lillyan vroeg vooraf hoe en of Sinterklaas nog bij Nadja speelde. Goh, ik heb vorig jaar wel een laffe poging gedaan met zinnetjes als ‘Het is een mooi verhaal hè, Sinterklaas.’ Ik geloof zelfs dat ik heb gezegd dat ‘Sinterklaas wel ooit

Oude liefde roest niet

Ooit schreef ik een blog over Wesley en Nadja. Ze zaten bij elkaar in de klas, de liefde was al een tijdje wederzijds en Wesley zei dat hij Nadja op het schoolplein een kusje ging geven. De juffrouw hield een oogje in het zeil, het ging allemaal keurig. Terwijl ze samen in de vogelnestschommel lagen

Appeltaart

De appeltaart op de foto had op zijn zachtst gezegd nogal wat voeten in de aarde. Dat ging zo. Om de herfstvakantie leuk af te sluiten, opperde ik op zaterdag om op de laatste dag van de vakantie samen appeltaart te maken. Dat vond Nadja een leuk plan, alleen wilde ze het liever diezelfde dag,

Go to Top